از دیشب ذهن درگیری دارم.
واقعا چقدر فاصله بین آرامش و ناآرومی کمه و چقدر عجیبه که آدم میتونه توی یک روز، جفتش رو در حد اعلا تجربه کنه.
و دوباره فرداش همینطور، فرداش همینطور...
شاید یکی از مهم ترین دلیل هاش اینه که ما فکر میکنیم تصمیم گیرندهٔ زندگیمونیم و عقل کلیم و خودمونیم که باید برنامه بریزیم.
خدا هم که خالق مائه، نسبت به ما دو تا واکنش داره. اولش که همه مون رو راهنمایی میکنه و هی نشونه جلو مون میذاره که باید اینطوری بریم جلو. اما بعضیامون اونقدر به نفهمیدن اصرار میکنیم و فکر میکنیم که فقط کار خودمون درسته که خدا ما رو به حال خودمون میذاره تا وقتی که بالاخره صداش کنیم و بگیم ما فهمیدیم که غلط کردیم!
خداروشکر من جزو دسته دوم نبودم، اما تو دسته اول هم خیلی بدقلقی کردم. باشد که خدا من رو ببخشه...
---------------------- میخوام از اول زاده شم ----------------------
----------------------------- 🌕 ----------------------------- ----------------------?what was I made for---------------------- آسمون با کلی ستاره هوامونو داره :)